Hello! ^^

Halloo iedereen &wees welkom op mijn blog over.. Jawel. Bill^^

Ik moet jullie vast niet vertellen hoe fantastisch hij wel niet is, dus die Bullshit ga ik jullie besparen!
Wat ik jullie wél ga vertellen is het verhaal dat ik zelf geschreven heb over een meisje genaamd Femke.
[gnagnaa, raad eens wat mijn naam is!]
Ze is natuurlijk helemaal weg van Bill en zoekt zich dan ook kapot achter het adres van de befaamde & hotste broertjes in Germany.
Maar dat brengt veel problemen met zich mee..

Ik zou het heel leuk vinden als je bij elk deel een reactie achterlaat met daarin wat je van het verhaal vind;
Of je een bepaald stuk slecht vind , of denkt dat er iets aan veranderd kan worden.
Maar oook natuurlijk de goed punten, dingen & stuff xD
Alvast helemaal Bedankt!

Zo, euhm jaa! Geniet ervan zou ik zeggen, veel leesplezier & don't forget; 1bericht is 10reacties!
Anders ga ik écht niet door met schrijven van nieuwe delen.
Ik steek hier ook echt veel tijd in , dus ik zou het heel fijn vinden als je het verhaal niet kopieërde zonder mijn toestemming ..

Danke, xFemke!

Hello! ^^
[ Ajouter un commentaire ] [ 62 commentaires ]

# Posté le mardi 10 juin 2008 16:12

Modifié le jeudi 12 juin 2008 13:22

x Deel 1 x

[Femke pov.]

Ik dacht dat ik elk moment in elkaar kon zakken toen ik Magdenburg binnenkwam.
Ik wist niet hoe lang ik al aan het lopen was, maar wat ik wél wist was dat mijn benen mijn gewicht niet lang meer zouden dragen.
Bibberend trok ik de kraag van mijn nuteloze vest naar omhoog.
De wind sneed in mijn gezicht en het gevoel in mijn tenen was al een paar uur geleden verdwenen.
Maar ik moest verder.
en beetje geïrriteert keek ik naar de sneeuw die overal te zien was.
Hier hadden ze de moeite niet genomen het weg te ruimen.
Het zag er wel knus uit, maar niet echt prettig voor je voeten!
Totaal uitgeput slenterde ik daar.
Ik was nu eindelijk in Magdeburg, hiervoor had ik zo lang gereist.
Ik vroeg me af of hij dit alles wel waart was, de lange en vermoeiende reis, het gedonder ik eenmaal terug thuis zou komen.
Mijn moeder explodeerde echt helemaal toen ik haar vertelde dat ik haar computer gecrasht had. Niet express natuurlijk.
Het was eigenlijk een geluk bij een ongeluk.
Toevallig sprong er een bestand open met een adressenlijst van allemaal beroemdheden, waaronder dus ook het adres van Bill.
Ik had nog maar net het adres opgeschreven toen de hele computer uitschakelde en niet meer aan wilde.
Al gauw ontstond een hevige discussie tussen mijn moeder en ik.
Dat was voor mij het punt om te gaan.

[ Ajouter un commentaire ] [ 19 commentaires ]

# Posté le jeudi 12 juin 2008 13:34

Modifié le samedi 26 juillet 2008 17:18

x Deel 2 x


[Femke pov.]


Al het geld dat ik opgespaard had en wat kleren in mijn tas.
Het was nu wel genoeg geweest.
Met het adres in mijn jaszak en mijn tas op mijn rug verdween ik in de duistere nacht met zijn fonkelende sterren.
Weg, om zeker voor Kerst niet meer terug te komen.
De gure wind deed me opschrikken uit mijn gedachten en uitgeput zakte ik neer in een houten huisje, dat een bushokje bleek te zijn.
Zielig als ik ben, begon ik te huilen.
Er kwam haast geen einde aan de stroom tranen die over mijn wangen rolden.
Ik & mijn overgevoeligheid ook weer. Ik begin ook altijd te huilen!
Mijn uitgelopen make-up zat nu waarschijnlijk tot op mijn kin en leek ik op een panda die net terug komt van zijn overlevingstocht.
Ahjaa, dat kan er ook wel nog bij.
Mijn maag begint voor de zoveelste keer vandaag te knorren en ik sta op.
Met hier te blijven kniezen kom ik ook niet verder!

[ Ajouter un commentaire ] [ 27 commentaires ]

# Posté le dimanche 15 juin 2008 15:44

x Deel 3 x

x Deel 3 x
[Femke pov.]


Hongerig liep ik naar de overkant van de straat waar een straatbordje stond.
Twijfelend haalde ik het adres uit mijn jaszak.
Zou het.. ? Jaa! Ik zit in de juiste straat!
Voor het eerst sinds maanden zit het geluk me eens mee. Nu nog het juiste huis vinden.
Naja, het huisnummer hadden ze er niet bij vermeld.
Best wel nutteloos, want aan de deurbel herken ik het heus wel.
Ondanks mijn spectakulaire ontdekking van daarnet zakte ik hopeloos in elkaar op het voetpad.
Mijn benen weigerden om me nog langer te dragen en dus lag ik daar, uitgeput in de sneeuw.
Het was alsof ik mijn lichaam totaal niet meer oner controle had.
De tranen sprongen weer in mijn ogen terwijl ik probeerde weer rechtop te komen.
Zonder succes.
Plotseling sprong er iets of iemand op me waardoor ik nu helemaal op de grond in de sneeuw lag.
Met mijn ogen stevig dichtgeknepen, spartelde ik metmijn armen en bene alsof mijn leven ervan af hing. Dat was eigenlijk ook ongeveer zo.
Een warme en ruwe tong ontdeed me van mijn uitgelopen make-up op mijn wangen.
Ik draaide en keerde en zo gauw als het op me gesprongen was, was het ook weer van me af gesprongen.
Toen ik mijn ogen terug durfde opendoen, keek ik recht in de bruine ogen van ..



[ Ajouter un commentaire ] [ 16 commentaires ]

# Posté le lundi 16 juin 2008 12:51

Modifié le lundi 16 juin 2008 13:05

x Deel 4 x


[Femke pov.]

Een labrador achtige hond.
Ik schrik me haast te pletter en slaak een gilletje.
'Scotty, kom hier!' hoor ik een jongen in het Duits roepen.
Aan zijn voetstappen te horen nadert hij snel.
'Sorry hoor. Dat doet hij anders nooit. Gaat het?' vraagt hij terwijl hij me zijn hand reikt en me naar boven probeert te trekken.
Ik durf hem niet aan te kijken, dit is echt beschamend.
Stom rotjoch. Nooit van aanlijnen gehoord?! denk ik bij mezelf.
'Hé, is alles echt oké?' vraagt hij met bezorgde stem.
Ik knik van ja, ik wil dat hij zo snel mogelijk weer weg gaat.
Maar dan zak ik haast weer in elkaar. De jongen kon me nog net opvangen.
'Waarom ben je hier? Het is hatstikke koud buiten!' zegt hij met ongelovige stem.
Ja, hallo. Ik ga dat stom joch echt niet gaan vertellen wat ik hier heb te zoeken in de vrieskou.
Stel je voor, die ziet me weer aan als een gestoorde fan van Tokio Hotel.
En aangezien hij een jongen is, zal hij hun wel niet mogen.
'Heb je een plek om heen te gaan?' vraagt hij nu.
Ik schud met m'n hoofd van neen.
'Je kan ander wel even meekomen naar mijn huis.' zegt de jongen.
Normaal gesproken versta ik goed Duits, maar wegens de omstandigheden had ik een totale Black-out op talengebied.
Maa rhet woord 'Haus' drong duidelijk tot me door.
Ik kon de warmte van een bank nu al voelen als ik er aleen nog maar aan denk!
De jongen sloeg een arm om mijn middel zodat ik kon steunen op zijn schouders.
Hij was een kop groter dan ik, dus dat ging gemakkelijk.
Hij moest me haast door de sneeuw slepen, ik kon helemaal niet meer op mijn benen staan.
Dit was echt zo vernederend dat ik hem nog altijd niet durfde aankijken.
'Hier woon ik. Kom maar mee naar binnen.' zei hij op een sussende toon.
Terwijl hij de sleutel in het sleutelgat stak, begon alles voor mijn ogen te draaien.
'Ohjee. Ik denk dat ik.. ik ga .. ' stotterde ik.

En toen werd alles zwart.


[ Ajouter un commentaire ] [ 19 commentaires ]

# Posté le mardi 17 juin 2008 15:23